:: PETER REEKMANS :: VLAAMS PARLEMENTSLID ::

Nieuwbouw fase 2 gemeenteschool Glabbeek niet voor 2019

Gebrek aan daadkracht de voorbije jaren leidt ertoe dat de hoogdringende nieuwbouw fase 2 van de gemeenteschool te Glabbeek niet voor de eerste jaren zal zijn (dus zeker niet voor het einde van de volgende legislatuur in 2019). Ook al beloven sommige partijen dit nu al in aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen… Het Glabbeeks gemeentebestuur diende op 29 oktober 2003 een subsidieaanvraag (70% voor basisonderwijs) in voor fase 2, dit staat sinds toen op de wachtlijst bij AGIOn (het Vlaamse Agentschap voor Infrastructuur in het Onderwijs) voor een investeringsbedrag van 3.124.942,00 euro. Maar sinds de huidige meerderheid in 2006 opnieuw aan de macht kwam, gebeurde er in dit dossier niets meer. De gevolgen voor onze gemeente zijn dan ook dat we nog vele jaren moeten wachten om de oude lokalen die tot op de draad versleten zijn te vervangen door een nieuwbouw. Het Glabbeek schepencollege bleef de voorbije jaren steeds vaag als er vragen over dit dossier kwamen. Doordat deze gemeentelijke legislatuur (2006-2012) nu bijna voorbij is, ging de Dorpspartij op onderzoek. Vlaams volksvertegenwoordiger en gemeenteraadslid Peter Reekmans (Dorpspartij) stelde hierover meerdere vragen aan de bevoegde Vlaams onderwijsminister (zie hieronder). Hieruit blijkt duidelijk dat de Glabbeekse bestuursmeerderheid CD&V en sp.a niets deed op bijna 6 jaar tijd. Dit is zeer spijtig, want we hadden perfect tijdens de volgende legislatuur (2013-2019) deze fase 2 kunnen realiseren. Zeker doordat op 7 juli 2006 het decreet betreffende de inhaalbeweging voor school-infrastructuur bekrachtigd werd door de Vlaamse regering. Ook het Glabbeeks gemeentebestuur kreeg in 2006 de kans om in dit zogenaamde DBFM-programma te stappen, maar deze mogelijkheid werd afgewezen… Nochtans, als Glabbeek er toen op ingegaan was (256 scholen deden dit wel!) dan hadden we niet alleen sneller fase 2 van de school kunnen bouwen, maar kregen we ook een subsidiepercentage van 70% + 11.5% extra via het DBFM-programma = 81.5%. Extra subsidies die we als kleine gemeente zeker konden gebruiken. Want ook al moeten we nu nog zeker wachten tot na 2019 voor er een nieuwe school fase 2 komt langs de Dries te Glabbeek, het aandeel in de kostprijs door de gemeente bedraagt hier sowieso 937.482,60 euro (30%) + 656.237,82 euro (totale BTW te betalen door de gemeente) = totaal 1.593.720,42 euro. Indien er in het DBFM-programma ingestapt was, was er een bedrag van 359.368,33 euro (11.5%) aan extra subsidies. De Dorpspartij stelt dus vast dat er bijna 8 jaar niets gedaan werd voor deze noodzakelijke nieuwe schoolinfrastructuur, er geen enkel concreet uitzicht is op een realisatie ervan de komende jaren en dat de bestaande oude klaslokalen onmogelijk nog jaren kunnen meegaan… zoveel "grote" dossiers heeft Glabbeek nochtans niet, van een zeer gebrekkig opgevolgd dossier gesproken!

Download Parlementaire vragen dossier gemeenteschool Glabbeek

Hervorming provinciebesturen is processie van Echternach

Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Bourgeois presenteerde zopas een aantal nieuwe details over de hervorming van het provinciale bestuursniveau. De Vlaamse regering keurde ook al de oprichting van de 'Dienst van de Gouverneurs' goed, deze oprichting loopt samen met het uitdoven van de functie van arrondissementscommissaris. Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Reekmans (LDD) is fundamenteel van mening dat de provinciebesturen wegens te archaïsch en overbodig beter afgeschaft zouden worden, maar ziet in afwachting daarvan elke afslanking met vreugde tegemoet. Daarom interpelleerde hij minister Bourgeois i.v.m. de oprichting van die ‘Dienst van de Gouverneurs’. LDD-parlementslid Reekmans: “De Vlaamse regering kan het ambt van arrondissementscommissaris niet afschaffen ten gevolge van een uitspraak van het Grondwettelijk Hof. Dat is al langer geweten, en helaas laat de regering na het nodige te doen om tóch rechtsgeldig die functie te kunnen schrappen. Kafkaiaans, noem ik dat. Per provincie zal nu daarom 1 arrondissementscommissaris worden behouden, belast met ‘federale taken’. Indien de positie van een arrondissementscommissaris vacant wordt, zal de regering geen nieuwe commissaris aanstellen, maar de middelen gebruiken voor de uitbouw van de Dienst voor de Gouverneurs. Dit proces zal doorlopen tot er in elke provincie nog maar 1 arrondissementscommissaris over is. De secretaris-generaal van het departement Bestuurszaken maakt een personeelsplanning op die zal worden voorgelegd aan het College der Gouverneurs. Op basis hiervan zal de uitbouw van de Dienst voor de Gouverneurs worden uitgewerkt. De Gouverneurs zullen het vrijgekomen budget ten gevolge van de uitstroom van arrondissementscommissarissen kunnen aanwenden om de dienst van de Gouverneur uit te bouwen. De snelheid waarmee de dienst wordt uitgebouwd, wordt dus mede bepaald door de snelheid waarmee krediet vrij komt ten gevolge van uitstroom. Al bij al blijft de hele hervorming van het provinciale bestuursniveau een processie van Echternach. Het was ideaal geweest dat àlle hervormingen in voege konden gaan bij het aantreden van de nieuwe legislatuur, nu wordt die deadline ook weer gemist. Ik vraag me af waarom minister Bourgeois niet kordater initiatief neemt, al vrees ik dat hij in dit dossier aan handen en voeten gebonden is door coalitiepartners CD&V en sp.a, die als een kloek alsnog ‘hun’ provinciale postjes maximaal vrijwaren.”

Procedures ruilverkaveling na 15 jaar in eindfase

Het ruilverkavelingsproject ‘Willebringen’ (met een totaaloppervlakte van 2.578 hectare) op het grondgebied van Bierbeek, Hoegaarden, Boutersem en Tienen werd onlangs door Vlaams minister van Leefmilieu Schauvliege nuttig verklaard. Daarmee is de lijst van percelen vastgelegd die onderwerp zullen zijn van de ruilverkaveling, evenals het ruilverkavelingsplan. Het project zal vermoedelijk wel pas in 2013 starten.
Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Reekmans (LDD): Willebringen wordt door kenners betiteld als een voorbeeld van een modern, geïntegreerd plattelandsproject, met als doel een herverkaveling van gronden in combinatie met gebiedsgerichte oplossingen inzake kwaliteitsvol wonen, duurzaam werken in een landbouwomgeving, opwaardering van cultuur en identiteit van het landschap, oordeelkundig landgebruik, uitbouw en beheer van waterinfrastructuur en het behoud van de landelijke rust. De eerste fase van het project dateert al van 1996. Toen werd een onderzoek naar het nut van het project opgestart, en werd gestart met de studie van het gebied en de uitwerking van het ruilverkavelingsplan. Eind 2003 was dit plan klaar. Het bevatte maatregelen voor landbouw, natuur, landschap, bos en wildbeheer, water, archeologie en cultuurhistorie, verkeer en recreatie. In 2004 werd het project voorlopig goedgekeurd, waarna gestart kon worden met de opmaak van een milieueffectenrapportage (planMER). In 2009 vond dan een eerste openbaar onderzoek plaats, over het ruilverkavelingsplan en het planMER. Een jaar later besliste de minister om daar nog een openbaar onderzoek aan toe te voegen, dat zich ruimer richtte. Recent heeft minister Schauvliege de ruilverkaveling nuttig verklaard, daarmee heeft ze ook het kavelplan definitief vastgesteld, evenals het ruilverkavelingsplan met de inrichtingsmaatregelen en de voorwaarden voor herverkaveling.” De uitvoering van het project kan echter pas definitief van start gaan na de oprichting van het ruilverkavelingscomité Willebringen en van de commissie van advies. LDD-parlementslid Reekmans: “Dat zal waarschijnlijk in de loop van dit jaar gebeuren, ondertussen zal de Vlaamse Landmaatschappij de administratieve en technische voorbereidingen treffen. De ruilverkavelingsverrichtingen zullen starten met een openbaar onderzoek over de oppervlakte die een gebruiker of eigenaar heeft of ‘inbrengt’ in de ruilverkaveling en over de cultuur- en bedrijfswaarde van die gronden (de bodemgeschiktheid voor landbouw). Alle eigenaars, vruchtgebruikers en gebruikers van gronden in de ruilverkaveling zullen via aangetekend schrijven op de hoogte worden gesteld van dit openbaar onderzoek dat waarschijnlijk in de loop van 2013 zal plaatsvinden. Een ruilverkaveling heeft als doel grotere en meer rendabele landbouwpercelen te creëren door kavels tussen eigenaars of gebruikers te ruilen en te herverdelen. Dit project was en is een – zeer – langdurige bevalling, maar alle betrokkenen zouden er uiteindelijk voordeel uit moeten halen, en dat is cruciaal.”

Riolen dringend beter onderhouden

VLARIO, het overlegplatform en kenniscentrum voor de riolerings- en afvalwaterzuiveringssector in Vlaanderen, meldde onlangs dat er zich gemiddeld één keer per week een grondverzakking voordoet door slechte rioleringen. Door een groot gat in het wegdek van de Brusselsesteenweg in Mechelen onlangs, werd nogmaals de aandacht gevestigd op de grote gevolgen die een dergelijk incident ook kan hebben voor de mobiliteit. Peter Reekmans, Vlaams volksvertegenwoordiger (LDD) interpelleerde Vlaams minister van Leefmilieu Schauvliege en van Openbare Werken Crevits. Reekmans: “In Vlaanderen zijn ongeveer 32.000 kilometer aan straten uitgerust met riolering. In eerste instantie is het dan ook belangrijk dat er meer aandacht gaat naar de inspectie van de rioleringen. Het inspecteren van alle rioleringen via camera-onderzoek is echter omwille van de beschikbare tijd en middelen niet haalbaar op korte termijn en is ook niet steeds efficiënt. Een alternatieve aanpak bestaat er echter in om op basis van beschikbare gegevens, zoals ouderdom van de riolering, ondergrond, ligging van de leiding en de mogelijke economische, ecologische en maatschappelijke impact van een defect aan de riolering de kriticiteit te bepalen. De meest kritische rioleringen kunnen dan onderworpen worden aan een grondige inspectie.” De ministers bezorgden Reekmans ook een overzicht van de afgelopen jaren: “Zo deden er zich in de provincie Limburg in de periode 2009-2010 negen gevallen van verzakkingen voor. In zes gevallen was er sprake van een impact op de mobiliteit, zoals het afsluiten van de rijweg of het fietspad. Voor Antwerpen was er enkel de recente grondverzakking van het wegdek op de Brusselsesteenweg te Mechelen. Voor West-Vlaanderen waren er zeventien verzakkingen van het wegdek in 2009, negentien in 2010 en tien in 2011. Een enkel incident op de autosnelweg heeft een mobiliteitsimpact tot gevolg gehad van gemiddeld vijf dagen en nachten. Vlaams-Brabant kende elf incidenten met een wegverzakking in de afgelopen drie jaar, ofwel ten gevolge van een lekkende waterleiding en rioleringswerken in uitvoering aan de rand van de rijweg, ofwel ten gevolge van verzakking van de rioleringsbuizen in en langs het fietspad, voetpad en parkeerstrook, ofwel door een gebroken buis. In één geval was er een verkeersonderbreking gedurende 48 uur; in een ander geval één maand alternatief verkeer op één rijstrook. Oost-Vlaanderen kende twee incidenten, één in 2010 en één in 2011. Er was slechts in één geval een mobiliteitsimpact van meerdere uren. Let wel, al deze cijfers betreffen dus enkel gewestwegen, terwijl het overgrote deel van de wegen en rioleringen in ons land beheerd worden door gemeentebesturen!” De eerste stap om te komen tot een beter onderhoud van riolen, is uiteraard het opbouwen van kennis inzake de toestand van de rioleringen. LDD-parlementslid Reekmans:”In een omzendbrief van 8 januari 2010 werden de rioolbeheerders (vaak gemeentebesturen!) al gewezen op het belang van een goed onderhoud van hun patrimonium. Bovendien heeft de Coördinatiecommissie Integraal Waterbeleid (CIW) een code van goede praktijk inzake ontwerp, aanleg en onderhoud van rioleringen uitgewerkt. De bedoeling is dat deze via een ministerieel besluit in uitvoering van de wijziging van VLAREM van 23 december 2011 goedgekeurd wordt. Bovendien ontwikkelt de CIW in samenwerking met Vlario een model om na te gaan waar de meest kritieke riolen zich bevinden op basis van de net aangehaalde elementen. Dit model zal in de loop van 2012 aan de gemeenten/rioolbeheerders ter beschikking worden gesteld via de CIW-website. Laat ons hopen dat dit soelaas kan bieden, want een situatie als eind vorig jaar te Mechelen is anno 2012 in Vlaanderen toch ontoelaatbaar!”

Dossiers schade aan fruitteelt door augustusstorm moeten nu snel afgerond worden

Het vreselijke noodweer dat op 18 augustus her en der in Vlaanderen toesloeg, ligt bij velen nog vers in het geheugen. Het jongerenfestival Pukkelpop werd immers getroffen, en het menselijk leed op die weide was groot. Daarmee vergeleken waren de andere gevolgen van 18/8 uiteraard klein. Maar voor een specifiek aantal betrokkenen, de fruittelers vooral in het Hageland (Vlaams-Brabant) en Limburg, toch niet minder prangend. Hun plantages werden zwaar getroffen door de storm. Gelukkig vielen er geen slachtoffers, maar de plukrijpe oogst ging grotendeels verloren én erger, vele bomen raakten beschadigd en zelfs hele velden moe(s)ten gerooid worden. De weken na 18 augustus werden, o.a. door Vlaams minister-president Kris Peeters (bevoegd voor Landbouw) een aantal maatregelen aangekondigd, die aan de problematiek van de fruitteeltsector moesten tegemoetkomen. Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Reekmans, opgegroeid en wonend midden in de Vlaams-Brabantse fruitstreek zorgde er ook voor op 21 september voor - tijdens de eerste zitting van de Commissie voor Landbouw, Visserij en Plattelandsbeleid na het parlementaire zomerreces - dat er uitgebreid over de problematiek gesproken werd. Maar 5 maanden na de storm en de schade, kreeg Reekmans recent signalen dat alle toegezegde oplossingen en tegemoetkomingen voor de fruittelers toch niet zo vlotten. Daarom agendeerde het LDD-parlementslid de fruitkwestie opnieuw op de agende van de bevoegde Commissie. De Glabbeekse volksvertegenwoordiger vroeg de minister-president een stand van zaken, of er veel beroep gedaan werd op deze maatregelen en in hoeverre dossiers (nog) lopende zijn. Ook specifiek meer informatie m.b.t. het overbruggingskrediet werd aangekaart. Het kwam Reekmans immers ter ore dat het Vlaams Landbouwinvesteringsfonds (VLIF) nu weliswaar vroeger uitbetaalde, maar ook een jaar betalingsachterstand had; dus eigenlijk zou deze maatregel geenszins een gunst zijn… En fruittelers moeten straks in februari bijdragen aan het Vlaams Centrum voor Agro- en Visserijmarketing (VLAM) overmaken, die ze dan in maart kunnen terugvragen; Reekmans pleitte ervoor om die korting meteen door te rekenen. De minister-president verdedigde zijn beleid en lichtte toe dat een aantal zaken nog lopende zijn, maar hij herhaalde zijn engagementen. “Geduld oefenen zal in een reeks dossiers dus nog aan de orde zijn” zegt Reekmans, “maar ik blijf dit dossier nauw opvolgen. Het mag nu niet te lang meer duren, en administratieve procedures mogen niet nodeloos langer aanslepen. Ik maakte met de minister-president de afspraak dat ik hem rechtstreeks op de hoogte zal stellen als er weldra nog onopgeloste dossiers hangende zijn. Laat ons hopen dat – als straks de lente in de lucht komt – de fruittelers de zwarte bladzijde kunnen omslaan, en zij zich niet lager zorgen moeten maken over administratieve plichtplegingen!”

Moet Vlaanderen straks stembussen lenen in Congo?

Het verhaal over de aankoop van stemcomputers, is de afgelopen maanden volledig in het riet gereden. Maandenlang gepalaver maakte dat de kwestie nu hoogdringend werd, aangezien de gemeenteraadsverkiezingen getimed zijn voor 14 oktober en dat de leverende firma (Smartmatic) uiteraard voor zo’n grote opdracht de nodige tijd gegund moet worden. Op de valreep besliste de federale ministerraad dat de gemeenten die al stemcomputers hadden, die ook kunnen vervangen. Maar de afspraak was dat àlle gemeenten van meer dan 25.000 inwoners dergelijke computers zouden krijgen, in een kostendelende samenwerking met de Vlaamse regering trouwens. De Vlaamse regering wil in extremis de geplande uitbreiding toch niet helemaal laten varen, en plant een uitbreiding naar 6 Vlaamse centrumsteden waar totnogtoe niet digitaal werd gestemd. Toch zal zo maar een 60% van de Vlaamse bevolking elektronisch kunnen stemmen. Oorspronkelijk was het de bedoeling om tot 173 gemeenten te komen (of 3/4e van de Vlamingen). Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Reekmans (LDD), die het dossier van de stemcomputers al maanden opvolgt en die afgelopen week woensdag tijdens de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement nog bevoegd minister Bourgeois interpelleerde, reageert ontzet: “Maandenlang discussieerden de federale en Vlaamse regering over dit dossier, uiteindelijk strandde alles over een factuur van enkele miljoenen euro. Veel geld, maar peanuts op het totaal van de overheidsbegrotingen in ons land. Ergerlijk dat daarover zo lang gedebatteerd wordt, en dat er uiteindelijk zo’n halfslachtig resultaat geboekt wordt.” Opmerkelijk is dat de afgelopen jaren de federale regering wél vele miljoenen euro vrijmaakte voor alleen al specifieke steun aan Congo m.b.t. de verkiezingen in het Evenaarsland. Reekmans: “Terwijl iedereen weet dat de verkiezingen in die contreien een farce zijn! Toch trok de Belgische regering de afgelopen tien jaar al zeker 20 miljoen euro uit voor de organisatie van die schijn- en schertsstembusgangen. Terwijl voor Vlaanderen er dus geen 2 miljoen in kas is. Dit is te gek voor woorden. Of moeten we het zo begrijpen: moeten wij misschien nu materiële hulp gaan vragen in Congo, en hun stemapparatuur ontlenen? Want terwijl straks nog steeds 4 op de 10 Vlamingen met potlood en papier zullen stemmen, en dus alles opnieuw manueel geteld zal moeten worden, beschikt Kabila over de nodige technische hulpmiddelen om zijn verkiezingsmanipulaties te organiseren, Made & Paid in Belgium!”

In de pers: Aantal snelwegen in slechte staat blijft stijgen

Het aantal Vlaamse snelwegen dat in zeer slechte staat verkeert, is gestegen tot 14,1 procent. Dat blijkt uit het rapport over de toestand van ons wegennet dat minister van Mobiliteit Hilde Crevits (CD&V) vandaag voorstelde in de commissie Mobiliteit van het Vlaams Parlement. De minister heeft naar eigen zeggen een dubbel gevoel bij het rapport. Enerzijds is het aantal snelwegen in slechte staat gestegen, maar ook het aantal wegen in goede staat ging omhoog, tot 53,1 procent. Het is zelfs de eerste keer sinds 2004 dat meer dan de helft van de autostrades in goede staat verkeert. Dat er toch nog zoveel snelwegen slecht tot ronduit gevaarlijk bij liggen, wordt voor een stuk uitgelegd door de bijzonder strenge winters van de voorbije jaren. Een andere verklaring is de verwaarlozing door vorige legislaturen. Hoe dan ook ging het aantal schadeclaims van weggebruikers met bijna 500 omhoog, tot 2.350 op jaarbasis. Bij zowel meerderheid als oppositie rezen in de commissie dan ook vragen over de capaciteiten van de aannemers. "Worden zij intussen afdoende gecontroleerd", wilde onder meer Steve D'Hulster (sp.a) weten. "Sinds het voorjaar werken we met prestatiecriteria voor de aannemers", pareerde Tom Roelants, administrateur-generaal van het Agentschap Wegen en Verkeer. "We laten hen een asfaltsamenstelling voorstellen en beoordelen die op kwaliteit". Crevits was het verder met onder meer Peter Reekmans (LDD) eens dat de studiekosten voor de wegenwerken de pan uitswingen. Door meer studies intern uit te voeren komt er geld vrij voor extra werken. Naar provincies uitgesplitst zijn Antwerpen en West-Vlaanderen er het slechtst aan toe, met meer dan 17 procent snelwegkilometers in zeer slechte staat. Omdat de provincies met het slechtste wegdek prioriteit krijgen in de financiering, verandert die verhouding echter elk jaar. De minister waarschuwde in de commissie dat het nog lang niet gedaan is met de toevloed aan wegenwerken. "Volgend jaar worden bijna twee keer zo veel snelwegen aangepakt als in 2011", aldus Crevits. "Het zal daarbij vooral om langere werven gaan".
Om de onderhoudsachterstand op de Vlaamse snelwegen, zoals gepland, tegen 2015 weg te werken is 232 miljoen euro nodig. De gewestwegen vertonen een gelijkaardig beeld: ook hier stijgt zowel het aantal wegen in goede staat als het aantal wegen in zeer slechte staat. Voor de gewestwegen ligt de deadline voor het wegwerken van de onderhoudsachterstand op 2020, waarvoor 606 miljoen euro moet worden gevonden. (belga/ep)

In de pers: LDD wil dat ook Vlaamse ministers inleveren

LDD dient in het Vlaams Parlement een resolutie in met het verzoek aan alle Vlaamse ministers om 5procent loon in te leveren, net zoals de regering Di Rupo dat overeen is gekomen. 'De N-VA spreekt er op federaal niveau als oppositiepartij schande van dat de regering Di Rupo I die loonsinlevering vergat door te rekenen. Wel, als de partij consequent is, kan ze niet anders dan onze resolutie goedkeuren', meent LDD-parlemenstlid Peter Reekmans. Hij heeft het dan ook over een 'anti-hypocrisie-resolutie'. N-VA heeft in de Vlaamse regering van minister-president Kris Peeters met Philippe Muyters en Geert Bourgeois twee ministers. Bron: het Nieuwsblad nationaal 9/1/12

Vlaamse wegen liggen er nog altijd belabberd bij.

Het Vijftiende rapport over de toestand van het Vlaamse wegennet bevat volgens LDD geen enkele grote stap voorwaarts. Het blijft aanmodderen, en op de Vlaamse wegen mag je dit meer en meer letterlijk nemen. Uit het nieuwe rapport blijkt dat zowel het aantal goede als het aantal slechte wegen blijft stijgen en bewijst dat de Vlaamse overheid achter de feiten blijft aanhollen.  Peter Reekmans, Vlaams Parlementslid LDD: “Het klopt dat minister van openbare werken Crevits (CD&V) extra middelen inzet, maar die volstaan niet om een scheefgetrokken beleid van jaren recht te trekken. Als de Vlaamse regering het budget voor de zwarte verkeerspunten niet hadden laten ontsporen, dan lagen er nu andere wegen. De werken voor de zwarte verkeerspunten hadden de studiebureau’s van TV3V oorspronkelijk op 400 miljoen euro begroot, maar vandaag kosten die al meer dan 1 miljard euro.”  Ook wat de kwaliteitscontrole betreft blijft LDD op haar honger zitten. In de afgelopen jaren zijn er talloze voorbeelden geweest van wegeniswerken die na amper enkele jaren waren over te doen door de slechte kwaliteit. Het viaduct van Vilvoorde en de E19 liggen nog vers in het geheugen. Peter Reekmans:” Zolang er geen onafhankelijk controleorgaan is dat de wegeniswerken en stalen van asfalt controleert, zal zich dit blijven herhalen. Vandaag gebeurt dit nog steeds door COPRO, een alles behalve onafhankelijke organisatie waarvan de raad van bestuur voor de helft bestaat uit de aannemer die de werken uitvoeren en voor de helft uit de opdrachtgevers zelf. Zolang we niet onafhankelijk gaan controleren zoals in de buurlanden zal de kwaliteit niet verbeteren.”  LDD heeft in het Vlaams parlement ook vragen gesteld naar de steeds stijgende studiekosten voor openbare werken. Zo vroeg Reekmans aan minister Crevits hoe het in godsnaam mogelijk was dat een studie voor het plaatsen van een geluidsscherm van enkele honderden meter ongeveer 2 miljoen euro kost.

Ontstellend gebrek aan concrete cijfers over uithuiszettingen

Uit recente cijfers van een bevraging door de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) blijkt dat een stijgend aantal mensen uit hun huurwoning (dreigen te) worden gezet. Meerdere OCMW-besturen meldden nooit geziene aantallen. Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Reekmans (LDD) stelde hierover een aantal vragen aan Vlaams minister van Wonen Freya Van den Bossche. Het antwoord van de minister is echter opmerkelijk... Reekmans: “De cijfers m.b.t. het aantal verzoekschriften tot uithuiszetting worden niet op een gestructureerde manier bijgehouden door de vredegerechten. De OCMW’s worden wel op de hoogte gesteld van de vorderingen tot uithuiszetting, maar er wordt dus geen algemeen overzicht van bijgehouden. Enkel de recente cijfers uit een VVSG-bevraging brengen enige klaarheid: over 2009 werden in totaal 12.108 meldingen van vorderingen tot gerechtelijke uithuiszetting bij OCMW’s gerapporteerd, in het jaar 2010 waren er 12.566 meldingen. Cijfers over 2011 zijn niet voorhanden, maar diverse OCMW’s te lande slaakten de voorbije maanden al een noodkreet inzake deze problematiek…" LDD-parlementslid Reekmans vroeg de minister ook naar een uitsplitsing inzake verzoekschriften tot uithuiszettingen tussen de private huurmarkt en anderzijds de sociale huurmarkt, maar ook op dat aspect ontbreken meer gegevens. “Wat toch een gebrek is, want ik hoor signalen dat ook sociale huisvestingsmaatschappijen tegenwoordig frequenter overgaan tot een verzoekschrift tot uithuiszetting; een systematisch overzicht zou die verhouding in kaart brengen” aldus Reekmans. En ook inzake het aantal effectieve uithuiszettingen die gebeuren, zijn er geen data ter beschikking. De emotionele, sociale en economische impact van een dreigende of effectieve uithuiszetting is groot, uiteraard voor de betrokken huurder en gezin, maar ook voor de verhuurder. Daarnaast is de financiële kost en de schade voor de samenleving van een escalerend conflict en een uithuiszetting aanzienlijk. "Er moet dringend werk gemaakt worden van ten minste een betere cijfermatige opvolging van deze problematiek. Meten is weten. Enkel op basis van accurate gegevens kan een goed Vlaams beleid gevoerd worden" aldus Reekmans.